Zielone światło na komputery

GIMPUJEMY - sportowa koszulka. Wszystko o kolorowaniu.

2011-02-15T11:25:00.000-08:00

Poziom trudności: średnio-zaawansowany | Czas wykonania: 10 - 30 minut

Witam ponownie. Dziś chciałbym pokazać parę sztuczek dotyczących używania barw. W tym tutorialu będzie można poczuć się artystą i użyć nieco kreatywności. Na czym polega sprawa? Proponuję stworzenie sportowej koszulki własnego pomysłu. Zaczynamy więc!

1. Pobieramy szkic koszulki. Znajdziecie go tutaj. Wiem że brzydki. Rysowałem sam.

2. Tworzymy nową warstwę o nazwie "kolor podstawowy". Umieszczamy ją pod warstwą konturu koszulki.

3. Przełączamy się na warstwę szkicu. Wybieramy narzędzie zaznaczania za pomocą różdżki. Klikamy nią na obszarze koszulki. Na razie interesuje nas wszystko prócz kołnierza, i innych detali. Zajmiemy się nimi później.

4. Teraz przełączamy się na warstwę barw. Wybieramy zaznaczenie --> powiększ --> o 1px.

5. Kolej na wybranie odpowiedniej barwy. U mnie będzie to ciemnozielona (255505). Wybieramy pędzel lub kubełek i kolorujemy koszulkę (kto co woli).

6. Pora teraz na dodanie ciekawych akcentów. Powiedzmy, że będą to pionowe paski. Tworzymy zatem nową nazwę o wdzięcznej nazwie "paski". Umieszczamy ją pomiędzy warstwą koloru podstawowego, a szkicem.

7. Załączamy się właśnie na tę warstwę. Pamiętamy o tym, by nie ściągać zaznaczenia obszaru z poprzednich kroków. Zmieniamy barwę na inną. Ja proponuję nieco jaśniejszą. Niech to będzie 66FF00 (jasnozielony). Wybieramy okrągły pędzel. Powiedzmy że będzie to circle (11). Ustawiamy mu skalę 2,50.

8. Malujemy paski. Jak to robić wygodnie i ładnie? Unosimy pędzel mniej więcej w miejsce wskazane na rysunku. Ważne by obszar malowania pędzla znajdował się poza warstwą zaznaczenia.

9. Klikamy jednokrotnie myszką w to miejsce. Przytrzymujemy klawisz shift i przeciągamy pionową kreską w dół aż poza obszar zaznaczenia. Efekt powinien być podobny do tego na rysunku poniżej:

10. Analogicznie wykonujemy kolejne pasy. Pamiętajmy o zachowaniu identycznej odległości między nimi.

11. Klikamy prawym przyciskiem myszki na warstwę "paski". Wybieramy opcję "kanał alfa na zaznaczenie". Wybieramy ponownie ciemniejszą barwę (tę którą pokolorowana została podstawa). U mnie była to 255505. Wybieramy narzędzie gradientu. Ustawiamy wartość gradient na: "kolor pierwszoplanowy na przezroczystość". Przeciągamy po skosie od dolnego lewego rogu ekranu do prawego górnego. Efekt powinien być mniej więcej taki:

12. Przenosimy się teraz na warstwę "kolor podstawowy". Również wybieramy "kanał alfa na zaznaczenie". Tym razem jednak potrzebna nam będzie nieco inna barwa. Coś pomiędzy dwiema wcześniej używanymi (u mnie jest to 66FF00). Wybieramy narzędzie rozjaśniania/wypalania. W sposób analogiczny do kroku numer 9, wykonujemy pionowe paski. Tym razem jednak przytrzymujemy kombinację klawiszy: shift+ctrl. Efekt:

13. Teraz wchodzimy w: Filtry --> rozmycie Gaussa --> wybieramy wartość z zakresu 7.0 - 10.0 --> OK. Obserwujemy efekt:

14. Teraz należy dodać koszulce naturalnych cieni. Zanim jednak do tego przystąpimy należy połączyć ze sobą warstwy zawierające barwy. Klikamy prawym przyciskiem myszki na warstwę "paski" i wybieramy opcję "połącz w dół". Wybieramy narzędzie wypalania. Zmniejszamy krycie do 50%. Przytrzymując klawisz ctrl cieniujemy krawędzie znajdujące się po lewej stronie. Można także zacieniować fragment prawego rękawa. Analogicznie tworzymy poświatę oświetlającą. Tym razem po prawej stronie, bez trzymania ctrl.

15. Teraz pora zająć się detalami. Tworzymy nową warstwę o nazwie "detale". Umieszczamy ją pod innymi warstwami.

16. Prawy przycisk myszki na warstwie "Szkic" --> kanał alfa na zaznaczenie. Zaznaczenie --> odwróć. Teraz narzędzie różdżki. Przytrzymujemy klawisz ctrl i klikamy na obszarze koszulki. Przełączamy się na warstwę "detale". Przy uzyskanym zaznaczeniu malujemy bez trudu detale na biało. Zdejmujemy zaznaczenie: Zaznaczenie --> Nic.

17. Cóż to za koszulka bez numerka?! Wybieramy czarny kolor. Wpisujemy ulubioną cyfrę narzędziem dodawania tekstu. Preferuję czcionkę Sans bold, rozmiar 53pt. Ja wybrałem cyfrę 6. Jeżeli nie widzisz swojej cyferki to wrzuć jej warstwę na samą górę. Prawy przycisk myszki na warstwie tekstu --> tekst na zaznaczenie --> zaznaczenie --> zmniejsz o 1px. Zaznaczony obszar wypełniamy kolorem białym. Oto efekt:

18. Wypadałoby jeszcze umieścić logo ulubionej drużyny. A że się nie znam na piłce to umieszczam logo linux Mint.

19. A oto nasz końcowy efekt! Gotowe!

GIMPUJEMY - efekty tekstowe cz.1

2011-02-13T10:22:00.000-08:00

Poziom trudności: łatwy | Czas wykonania: 5 - 15 min

Witajcie! Po dość długiej nieobecności powracam. Tym razem z czymś bardziej przyziemnym od BASHa. Wśród znajomych pojawiły się prośby, bym napisał kilka tutoriali związanych z pracą w Gimpie. Może nie jestem jakimś górnolotnym specjalistą w tych sprawach, ale chętnie pokażę co nieco. Przyda się na pewno początkującym użytkownikom. Kieruję je dla osób znających podstawy obsługi tego programu (lub innych rastrowych). Zaczynam od pokazania, co można ciekawego zrobić z tekstem.

Tekst wypełniony gradientem, odbijający się od powierzchni.

1. Tworzymy nowy obraz. Załóżmy że będą to wymiary 100x300 pikseli.

Plik --> Nowy --> Wybieramy odpowiednie wartości --> Ok

2. Wybieramy narzędzie do wprowadzania tekstu. Zaznaczamy interesujący nasz obszar, po czym wpisujemy tekst. Załóżmy że będzie pisany czcionką Sans Bold - rozmiar 56pt. Ja napisałem "zielone". Może to być dowolny inny napis. Jednakże zaleca się by nie zawierał liter mających wystające ogonki takie jak j,y,p. Zepsuje to cały efekt. Można je zastosować jedynie gdy ich podstawy znajdują się na równi z innymi podstawami liter.

3. W oknie warstw klikamy prawym przyciskiem myszki na warstwę naszego tekstu. Wybieramy opcję "Tekst na zaznaczenie" lub "Kanał alfa na zaznaczenie". Na tak prostym poziomie obróbki obiektu nie robi to większej różnicy.

4. Następnie zaglądamy do: Zaznaczenie - -> Zmniejsz --> Zmniejszamy obszar zaznaczenia o 1px --> OK. Zaznaczony obszar wypełniamy wybranym przez nas kolorem. Dla mnie będzie to 66FF00. Otrzymaliśmy kolorowy tekst, ograniczony ładnym czarnym konturem. Zostawiamy zaznaczenie cały czas.

5. Przy takim samym zaznaczeniu wybieramy narzędzie gradientu. Należy wybrać kolor nieco ciemniejszy od bazowego. U mnie będzie to barwa 5ca62b (nieco ciemniejszy jasnozielony). W ustawieniach narzędzia gradient koniecznie należy ustawić tryb na zwykły oraz sam gradient na: "kolor pierwszoplanowy na przezroczystość". Następnie w płaszczyźnie pionowej przeciągamy gradient od dołu napisu do jego połowy. Efekt powinien wyglądać mniej więcej tak:

6. Wybieramy teraz nieco jaśniejszy kolor dla naszego gradientu. Powiedzmy że będzie to FFFFFF (biały). Wykonujemy analogiczną czynność. Jednakże tym razem przeciągamy gradientem w płaszczyźnie pionowej od góry do dołu napisu. Efekt:

7. Zdejmujemy zaznaczenie: Zaznaczenie --> Nic.

8. Pora zduplikować nasz napis i zająć się jego odbiciem.W panelu warstw klikamy prawym przyciskiem myszki na naszym napisie --> Duplikuj warstwę. Nad nią powinna teraz pojawić się kolejna warstwa nazwana twójnapis#1. Będzemy teraz ją odpowiednio przekształcać.

9. Wybieramy narzędzie obrotu obiektem. Przeciągamy tak by uzyskać kąt 180 stopni. Najlepiej go ręcznie wklepać.

10. Następnie wybieramy narzędzie o wdzięcznej nazwie "odbicie". Przeciągamy nim po naszym napisie tak by ładnie przystawał do wcześniejszego. W razie konieczności korekty jego pozycji - wybieramy narzędzie przesuwania i odpowiednio go umieszczamy. Powinien przystawać.

11. Jak widać nie wygląda to najestetyczniej jeszcze. Zamieniamy te dwie warstwy miejscami. Tak Aby nasza odwrócona kopia była pod oryginiałem. Robimy to odpowiednim przeciągnięciem w panelu warstw.

12. Picasso to jeszcze nie jest. Teraz ponownie wybieramy narzędzie gradientu. Wybieramy kolor taki sam, jakim dysponujemy tłem. W tym przypadku jest to FFFFFF (biały). Przeciągamy od dołu do góry na warstwie naszego odbicia. Czynność tę powtarzamy aż do momentu gdy nasze skrajne dolne krawędzie znikną w ładnej białej mgiełce:

GOTOWE!

To nie jest co prawda jakiś wybitny efekt, jednak na sam początek w sam raz. W rzeczywistości częściej robi się to na przezroczystym tle. Wtedy przy tworzeniu nowego obrazu wybieramy opcję przezroczystego tła. Należy także pamiętać by przy kroku numer 12 nie "zmazywać" odbicia napisu kolorem tła (przecież go nie ma) a odpowiednio ustawić narzędzie gradientu. Chodzi o tryb "wymazywanie koloru".

Mam nadzieję że w miarę przystępnie to opisałem. Niedługo wrzucę kolejne tutki pokazujące inne proste rozwiązania. Liczę że pokażecie swoje prace w komentarzach np. za pomocą http://imageshack.us . Chętnie też podpowiem jeśli coś komu nie wychodzi. Jeśli ktoś czeka na coś bardziej złożonego - niech będzie cierpliwy. Miłego Gimpowania!

3000+ odwiedzin - podziękowania

2011-01-31T08:15:00.000-08:00

Witajcie drodzy czytelnicy! Zakładając tego bloga, nie spodziewałem się, że odwiedzi go aż tak wiele osób. Całkiem niedawno licznik odwiedzin przekroczył 3000... Może dla niektórych to nic, jednak dla mnie to pewny sukces. Dziękuję bardzo za tak miłe dla oka statystki. W internecie pełno lepiej opisujących zagadnienie basha stronek. Jednak jak na kogoś, kto nigdy wcześniej z informatyką nie miał nic wspólnego, to chyba jest NIE najgorzej. W miarę możliwości starałem się, przystępny sposób udostępniać swoją wiedzę dla ogółu. Liczę na to, że ten wysiłek komuś się przydał. Nie ukrywam, że sam miałem z całego tego pisania tutaj korzyści. Dzięki temu uzyskałem satysfakcjonujące mnie oceny z laboratoriów oraz egzaminu. Oto dowód na to, jak bardzo poprawiliście statystyki mojego kącika w sieci:

Bardzo ciekawie ma się także sytuacja gdy chodzi o systemy operacyjne. Linuksowcy mnie nie zawiedli :)

Pojawia się pytanie: co w przyszłości? Na pewno zamierzam tutaj popisać coś ciekawego o Linuksie. W wolnym czasie po sesji, chciałbym naskrobać coś o praktycznym wykorzystaniu basha. Nie omieszkam także przetestować kilku ciekawych distro. Jeżeli z jakiegoś przyszłego przedmiotu poczuję się na siłach - równie chętnie napiszę o tym tutaj.

Chciałbym także podziękować tym, którzy znajdowali błędy w moim skryptach lub podawali własne rozwiązania (najwięcej to Enter, Kris, Franciszka i Michałv8). Z całą pewnością przyczyniło się to do poprawy ich jakości.

Życzę powodzenia na sesji!

Laboratorium 5 (zmyślone)

2011-01-18T10:49:00.000-08:00

Zgodnie z obietnicą opracowałem na podobnych zasadach jak w poprzednim poście laboratorium numer pięć. Pętle i spółka. Jak to się mówi... Pętle lubią się pętlić wokół szyi na kolokwiach... A! I jeszcze jedno. Jak zacznie wam się pętlić to od razu walcie ctrl+C. Ten skrót klawiszowy zamyka program błyskawicznie. W innym razie czeka was restart komputera na waszym stanowisku. Zaczynamy! :-)

Zadanie 1:
Napisz program, który będzie wyświetlał wszystkie liczby naturalne. Użytkownik wybiera sobie maksymalną wartość, do której liczby te będą wypisywane.

#!/bin/bash
let liczba=0;
echo "Ten program wyświetli wszystkie liczby naturalne"
echo "Podaj najwieksza liczbe tego zbioru:"
read granica
while [ $liczba -le $granica ]; do
echo "$liczba"
liczba=$[liczba + 1]
done

Zadanie 2:
Napisz program który będzie liczył ilość wyświetlania się napisu "Ten napis został wyświetlony po raz x". Ustaw go tak, by nie wyświetlał napisu po raz dziesiąty.

#!/bin/bash
x=1;
until [ $x -ge 10 ]; do
echo "Napis pojawił się po raz: $x"
x=$[x + 1]
done

Zadanie 3:
Napisz skrypt prostego sklepu. Użytkownik po wybraniu nazwy produktu, dowie się ile on kosztuje. Jeśli użytkownik wciśnie enter - program powtórzy się. Nazwy produktów mają być przedstawione w postaci automatycznie ponumerowanej listy. Użytkownik musi mieć opcje umożliwiającą zamknięcie programu, oraz wybór sprawdzenia cen co najmniej trzech produktów.

#!/bin/bash
echo "Czego cene chcesz sprawdzic?"
select y in banany gruszki sliwki nic
do
  case $y in
   "banany") echo "Banany kosztuja 2,50 zl" ;;
   "gruszki") echo "Gruszki kosztuja 3,00 zl" ;;
   "sliwki") echo "Sliwki kosztuja 1,50 zl" ;;
   "nic") exit ;;
   *) echo "Nic nie wybrałeś"
  esac
break
done

Zadanie 4:
Napisz program który będzie umiał liczyć słownie do 10. Wykorzystaj pętlę for.

#!/bin/bash
for x in jeden dwa trzy cztery piec szesc siedem osiem dziewiec dziesiec
do
echo "$x"
done

Laboratorium 4 (zadania zmyślone)

2011-01-17T12:48:00.000-08:00

Niestety ale moja grupa laboratoryjna nie będzie miała najprawdopodobniej przyjemności zabawy z laborkami numer cztery i pięć. W związku z tym umieszczam tutaj zadania własnego pomysłu, wiążące się z tematyką owych zajęć. Zadania są podobne do tych zamieszczonych w przykładach pani doktor. Jak na razie na widelec biorę laboratorium numer 4 - czyli instrukcje warunkowe. Jak najszybciej postaram się wymyślić coś i dodać numer pięć - czyli pętle. Czas goni. Nie są to jakieś wymyślne zadania - jednak zrozumienie zagadnienia znacznie ułatwią. Miłej zabawy!

Zadanie 1:
Napisz skrypt który będzie wyświetlał oraz przyrównywał do siebie dwa parametry, z którymi program jest wywoływany.

#!/bin/bash

echo "Parametr pierwszy: $1"

echo "Parametr drugi: $2"

if (( $1 == $2 )) #Dodane dzięki czujności Entera ;-)

then

echo "Parametry sa rowne sobie."

else

if (( $1 > $2 ))

then

echo "Parametr pierwszy jest większy od drugiego."

else

echo "Parametr drugi jest większy od pierwszego."

Zadanie 2:
Napisz skrypt, który pobierze od użytkownika rok urodzenia, obliczy ile ma lat, wyświetli komunikat "Jesteś pełnoletni" lub "Jesteś niepełnoletni". Program musi odrzucać wiek większy niż 150 lat i rok urodzin późniejszy niż 2012 (użytkownik nie mógł skorzystać z programu jeszcze się nie narodziwszy
;-). Należy przypisać do pewnej zmiennej wartość aktualnego roku.

#!/bin/bash
echo "Podaj rok swojego urodzenia:"
read rok
echo "Twoj rok urodzenia to $rok"
if (( $rok < 1861 ))
then
echo "Jestes za stary by zyc!"
else

if (( $rok > 2011 ))
then
echo "Jeszcze sie nie narodziles!"
else

let aktualnyrok=2011
let wiek=$aktualnyrok-$rok
echo "Twoj wiek to $wiek"

if (( $wiek < 18 ))
then
echo "Jestes niepelnoletni!"
else
echo "Jestes pelnoletni"
fi
fi

fi

Zadanie 3:

Napisz skrypt, który w zależności od tego jaką cyfrę wybierze użytkownik, wykona odpowiednią operację.

Dla 0 - wyświetli zawartość katalogu domowego
Dla 1 - stworzy plik test i nada mu wszystkie uprawnienia
Dla 2 - Wyświetli napis $HOME
Dla 3 - stworzy i zapisze w pliku 'lokacja' aktualną datę
Dla żadnej wpisanej cyfry wyświetli komunikat: "Nie wybrales zadnej opcji"

#!/bin/bash

echo "0 - wyświetli zawartość katalogu domowego"

echo "1 - stworzy plik test i nada mu wszystkie uprawnienia"

echo "2 - Wyświetli napis \$HOME"

echo "3 - stworzy i zapisze w pliku 'data' aktualną datę"

echo "Wybierz interesujaca cie opcje:"

read opcja

case "$opcja" in

"0")

echo "`ls ~/`"

;;

"1")

touch test

chmod 777 test

;;

"2")

echo "\$HOME"

;;

"3")

echo "`date`" > data

;;

echo "Nie wybrales zadnej opcji!"

esac

BASH - Laboratorium 3

2010-12-18T09:00:00.000-08:00

Ostatnie laboratorium dotyczyło uruchamiania programów z parametrami, oraz wszelkich zabaw z nimi razem wziętymi. Było też co nieco o tablicach oraz różnorakich działaniach algebraicznych. Z góry przepraszam za lekkie opóźnienie. W szczegóły przyczyny nie wnikajmy. Powiedzmy że tak miało być i tyle. Przejdźmy zatem do rzeczy.

EDIT: Przygotowałem tutaj małą ściągawkę, aby łatwiej można było zrozumieć materiał.

$0 - zerowy parametr, pokazuje nazwę skryptu, oraz powłokę z której korzysta.
$1 $2 ... $9 - parametry programu od 1 do 9.
$@ - wypisuje wszystkie parametry programu.
$# - wypisuje ilość wszystkich parametrów programu.
$$ - PID programu (Process ID): to taki numer identyfikacyjny.
$? - wykonuje ponownie ostatnie polecenie.

Przyznaję że sam zanim zrozumiałem na czym polega używanie parametrów, to trochę się pomęczyłem. Aby ułatwić sobie zrozumienie proponuję zrobić przykładowy skrypt wymyślone przeze mnie.

#!/bin/bash
echo "Twoj pierwszy parametr to $1"
echo "Twoj drugi parametr to $2"
echo "Twoj trzeci parametr to $3"
echo "Wszystkie parametry to $@" #zamiast pisać 3 powyższe linijki
echo "Liczba wszystkich parametrow to $#"
echo "Natomiast nazwa skryptu to $0"

Zapisujemy to jako skrypt. Nadajemy odpowiednie uprawnienia. Następnie uruchamiamy zwyczajnie jako ./skrypt, a potem jako ./skrypt 1 2 3 (to poza nazwą skryptu, to są właśnie parametry). Obserwujemy różnicę w działaniu i już wiemy co jest skąd :) Poniższe zadania to rozmaite kombinacje powyższego rozwiązania.

Zadanie 1:
Napisz skrypt wyświetlający : nazwę skryptu oraz pierwszy argument swojego wywołania

#!/bin/bash

echo "$0" #nazwa skryptu oraz powłoka z której korzysta

echo "$1" #pierwszy parametr skryptu

Zadanie 2:

Napisać taki skrypt, którego parametr będzie nazwa pliku, w którym umieszczona zostanie ścieżka

dostępu do shella. Otrzymanemu plikowi należy nadać prawa wykonawcze. UWAGA:W ten sposób utworzony zostanie szablon do tworzenia kolejnych skryptów.

#!/bin/bash

echo "#!/bin/bash" > $1 #ścieżka do shella > nazwa pliku

chmod 777 $1

Zadanie 3:

Napisz skrypt, który zapisze wszystkie swoje parametry wywołania w pliku o nazwie mającej

postać nazwa_skryptu_liczba_parametrów

#!/bin/bash
echo "$@" > "$0_$#" #wszystkie parametry > naz._skr._l_param.

Zadanie 4:

Napisz skrypt przyjmujący cztery parametry. Skrypt powinien utworzyć trzy pliki, których nazwy

podano w pierwszych trzech parametrach o rozszerzeniu podanym w ostatnim parametrze.

#!/bin/bash

touch $1.$4 #nazwa=$1.rozszerzenie=$4

touch $2.$4 #nazwa=$2.rozszerzenie=$4

touch $3.$4 #nazwa=$3.rozszerzenie=$4

Zadanie 5:

Napisz skrypt, który utworzy plik z połączenia dwóch plików o nazwach podanych w argumentach jego wywołania. Wewnątrz nowo utworzonego pliku będzie znajdować się zawartość plików podanych jako argumenty wywołania. Na końcu pliku wynikowego skrypt ma umieścić informację z połączenia jakich plików powstał (tj. Plik powstał z połączenia plików nazwa_plku1 nazwa_pliku2. Nazwa tego pliku powinna mieć postać nazwa_plku1_nazwa_pliku2.

#!/bin/bash

cat $1 $2 > $1_$2

echo "Plik $1_$2 powstal z polaczenia $1 i $2" >> $1_$2

Zadanie 6:

Napisz skrypt, który przyjmuje jeden parametr – liczbę n i wypisuje na ekranie wszystkie litery alfabetu , ich liczbę oraz n-tą literę alfabetu.

#!/bin/bash
#Definicja tablicy

alfabet=(0 a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z)
#n parametr

echo "Znak numer $1 to ${alfabet[$1]}"
#Dodane dzięki czujności michalaV8 ;)
echo "Wszystkie litery alfabetu to ${alfabet[*]}"

echo "Ilosc wszystkich liter to ${#alfabet[*]}"

Zadanie 7:

Prosty kalkulator. Napisać skrypt, który będzie wywoływany z 2 argumentami liczbowymi. Następnie kolejno będą wykonywane operacje arytmetyczne : +, -, / i *.

#!/bin/bash

echo "Wynik dodawania $1+$2 to: $(($1+$2)) "

echo "Wynik odejmowania $1-$2 to: $(($1-$2)) "

echo "Wynik dzielenia $1/$2 to: $(($1/$2)) "

echo "Wynik mnozenia $1*$2 to : $(($1*$2)) "

Zadanie 8:

Napisać skrypt, który wylicza pole i obwód: kwadratu przy użyciu polecenia let. Jako wynik końcowy powinien pojawić się napis ( gdzie ... - otrzymana wartość):

Pole kwadratu wynosi ...

Obwód kwadratu wynosi ...

#!/bin/bash

let pole=$1*$1

let obwod=$1*4

echo "Pole kwadratu wynosi $pole"

echo "Obwód kwadratu wynosi $obwod"

Zadanie 9:

Napisać taki skrypt, zdefiniowana jest tablica 5-elementowa z następującymi wartościami: 2 4 -3 8 7. Następnie dodać 2 do ostatniego elementu tablicy oraz odjąć 1 od elementu o indeksie trzy. Usunąć element zerowy i dodać nowy jako ostatni element tej tablicy, który jest równy liczbie wszystkich elementów tej tablicy. W wyniku wykonania skryptu ma się pojawić komunikat:

START array=(2 4 -3 8 7)

END array=(4 -3 7 9 4)

#!/bin/bash

x=(2 4 -3 8 7)

echo START array=${x[*]}

x[4]=$[${x[4]}+2]

x[3]=$[${x[3]}-1]

unset x[0]

x[5]=${#x[*]}

echo END array= ${x[*]}

Zadanie 10:

Z linii poleceń sprawdzić z ilu znaków składa się fraza "Podstawy informatyki" oraz pojedyncze

słowo Podstawy. Wynik wyświetlić na ekranie. Użyć polecenia expr.

expr Podstawy+informatyki

Zadanie 11:

Napisz skrypt, który do momentu zakończenia przez użytkownika będzie pobierał 3- cyfrowe ciągi

liczbowe. Następnie wyświetl je oraz ich liczbę.

#Skrypt by Franciszka :D (nie mój ;) )

#!/bin/bash

read -a tablica

echo "Twoj ciag cyfr to ${tablica[*]}"

echo "Ilosc cyfr to ${#tablica[@]}"

echo "Aby zatrzymać Ctrl+C"

./lab_3_zad11

#aby zatrzymać skrypt: ctrl + C

Miłej zabawy!

Lynx - przydatna przeglądarka tekstowa

2010-12-10T12:52:00.000-08:00

Chciałbym przedstawić narzędzie z którego to często lubię korzystać. Jest to mianowicie przeglądarka tekstowa Lynx. Mogłoby się wydawać że epoka przeglądarek internetowych tego typu dawno przeminęła. Jednak kto tak myśli jest w błędzie. Warto się pobawić tym chociażby z ciekawości jak wyglądało kiedyś surfowanie po sieci. A dziś po co to? Diabelnie przydatna rzecz przy instalacji systemów typu Arch Linux, Slackware czy Gentoo (Gdy nie jest jeszcze zainstalowany interfejs graficzny, bo na przykład nie wiemy jak go wpakować. Wtedy szukamy odpowiednich informacji za pomocą lynx.). Dla większości odwiedzających tego bloga jednak ważniejsze jest inne zastosowanie - a mianowicie przeglądanie ściąg na laboratorium z BASH'a. Za grzebanie na necie przy pomocy Firefoksa można dostać po łapach od prowadzącego zajęcia. Korzystanie z lynx przez terminal jest jednak dużo dyskretniejsze. Na naszych wiekowych maszynach tryb tekstowy też jest dużo szybszy. Na większości stanowisk mojej uczelni ta przeglądarka jest zainstalowana. Co z czym się je i jak? Odpalamy przeglądarkę w terminalu poleceniem:

lynx

Najlepiej to zrobić dyskretnie w dodatkowej zakładce terminala:

Shift+Ctrl+T

Pokaże nam się wtedy taki potwór:

Jest to strona startowa naszej cudownej przeglądarki. Cała legenda korzystania z niej umieszczona jest zawsze z dołu ekranu. Warto ją odpalać mając terminal zmaksymalizowany na cały ekran. Oto kilka najważniejszych klawiszy:

g - przejdź do strony (należy pamiętać o prawidłowej składni http://nic.pl)
G - adres aktualnej strony
q - zamknięcie programu
h - pomoc
Delete - historia
strzałki L/P - przeglądanie stron widzianych już od uruchomienia
strzałki G/D - przewijanie zawartości strony
TAB - skakanie po linkach

Należy pamiętać o akceptowaniu ciasteczek gdy to konieczne (można się zdziwić jak wiele ich jest). Zazwyczaj jest to klawisz t lub y. Szczegóły odnajdziemy w instrukcji u dołu ekranu. Jeśli nie mamy go zainstalowanego na domowym desktopie - instalujemy. Przykład dla wszystkich ubunto-podobnych systemów:

sudo apt-get install lynx

Na uczelnianych stanowiskach według regulaminu o instalację należy poprosić administrację. Miłej zabawy!

BASH - Laboratorium 2

2010-12-07T07:30:00.000-08:00

Zamieszczam kolejne zadania z naszego ukochanego laboratorium. Jest to dalszy ciąg działań na katalogach i folderach. Odnajdziemy tutaj już nieco więcej aktywnych elementów. Mam cichą nadzieję, że moje skrypty komuś pomogą. Miłej zabawy!

Zadanie 1:
Napisz skrypt wyświetlający na ekranie następujące napisy:
- ”Usmiechnij się” (wraz z cudzyslowami)
- ”Usmiechnij się” (wraz z cudzyslowami, ale bez użycia apostrofów)
- ‘Usmiechnij się’ (wraz z apostrofami)
- ‘Usmiechnij się’ (innym sposobem)

#!/bin/bash

echo \"Usmiechnij sie\"

echo '"Usmiechnij sie"'

echo \'Usmiechnij sie\'

echo "'Usmiechnij sie'"

Zadanie 2:

Napisz skrypt, który wyświetli aktualną pełną nazwę dnia tygodnia, miesiąca oraz numer dnia roku w formacie:

Miesiac: nazwa_miesiąca,

Dzień: nazwa_dnia

Nr: nr_dnia

#warto wklepać man date

#to wam wytłumaczy skąd te dziwne symbole

#!/bin/bash

echo "Miesiac: `date +%B`"

echo "Dzien: `date +%A`"

echo "Nr: `date +%d`"

Zadanie 3:

Napisz skrypt, który w pliku o nazwie ‘wynik’ przechowuje nazwy wszystkich katalogów i plików katalogu domowego użytkownika

#!/bin/bash

ls -la >> wynik

Zadanie 4:

Napisz ‘skryptA’ , który utworzy i uruchomi ‘skryptB’. Utworzy on i uruchomi kolejny skrypt o nazwie ‘skryptC’ , który wyświetli na ekranie tekst: I DO IT!

#!/bin/bash

touch skryptB

chmod 777 skryptB

echo "#!/bin/bash" > skryptB

echo "./skryptC" >> skryptB

touch skrpytC

chmod 777 skryptC

echo "#!/bin/bash" > skryptC

echo "echo "I DO IT"" >> skryptC 

./skryptB

#Rozwiązanie zaproponowane przez Vincero

#!/bin/bash
echo "#!/bin/bash" > skryptB
echo "echo '#!/bin/bash'> skryptC">>skryptB
echo "echo 'echo I DO IT'>>skryptC">>skryptB
echo "chmod +x skryptC" >>skryptB
echo "./skryptC" >>skryptB
chmod +x skryptB
./skryptB

Zadanie 5:

Napisz skrypt tworzący stronę w HTML (np. index.html). Następnie obejrzyj ją w przeglądarce.

<html>

<head><title>tytul strony</title></head>

<body>moja strona</body>

</html>

#UWAGA blog nie wyświetla linijka w linijkę
#tak jak powinno być!

#!/bin/bash

echo "Skrypt tworzący stronę HTML"

echo "<html>" > strona.html

echo "<head><title>tytul strony</title>" >> strona.html
echo "</head>" >> strona.html

echo "<body>moja strona" >> strona.html
echo "</body>" >> strona.html

echo "</html>" >> strona.html

Zadanie 6:

Napisz skrypt, który wczytuje imię i nazwisko użytkownika z klawiatury

#!/bin/bash

echo "Skrypt wczytujący imię i nazwisko"

echo "Wpisz swoje imie:"

read imie

echo "wpisz swoje nazwisko:"

read nazwisko

echo "Twoje imie to: $imie"

echo "Twoje nazwisko to: $nazwisko"

#Można to też rozwiązać w inny sposób.
#Sposób wymyślony przez kolegę Krzysztofa :D
#!/bin/bash
echo "Podaj imie i nazwisko"
read imie nazwisko
echo $imie $nazwisko

Zadanie 7:

Utwórz następujący alias:

- wyświetlający zawartość katalogu wraz z plikami ukrytymi

- pozwalający na usuwanie katalogów wraz z zawartymi w nich plikami

- usuń zdefiniowane aliasy

#UWAGA!

#Na niektórych uczelnianych kompach zmiana

#aliasów nie zadziałała

#!/bin/bash

alias katalog=`ls -la`

alias usun=`rm /katalog/*`

alias usunalias=`unalias=`*``

Zadanie 8:

Napisz taki skrypt z użyciem zmiennych programowych (=samodzielnie zdefiniowanych przez użytkownika), który pozwala na wyświetlenie aktualnej daty oraz pełną nazwę ścieżki. Na ekranie ma się pojawić komunikat:

Znajduję się w katalogu nazwa o godzinie czas.

Nazwa - nazwa katalogu

Czas – bieżąca godzina

#!/bin/bash

#Nasze położenie

A=`pwd`

#Nasz czas

B=`date +%r`

echo "Znajduje sie w katalogu $A o godzinie $B"

BASH - Laboratorium 1

2010-12-05T11:13:00.000-08:00

Zamieszczam tutaj rozwiązania z laboratorium. Programujemy w BASH'u. Może komuś się przydadzą te materiały. W miarę możliwości postaram się wyprzedzać nasze zajęcia.

Zadanie 1:

Sprawdzić różnicę między poleceniem man i apropos.

#Man jest poleceniem wywołującym plik pomocy danego #programu
#Przykład działania:
#man date

Zadanie 2:

Znajdź położenie swojego katalogu osobistego.

#Położenie swojego katalogu osobistego uzyskamy za pomocą #polecenia pwd
#pwd
#Wynik:
#/home/m/akowalski

Zadanie 3:

Stworzyć spis zawartości swojego katalogu osobistego. Następnie odczytać prawa dostępu, rozmiar, właściciela, datę i czas ostatniej modyfikacji oraz nazwę każdego pliku.

#Szczegółowy spis zawartości uzyskujemy przez wpisanie ls -la

Zadanie 4:

Obejrzeć zawartość katalogu nadrzędnego.

#Zawartość katalogu nadrzędnego przejrzymy
# ls -la /../

Zadanie 5:

a) Założyć katalogi: b1, b2

b) Następnie w katalogu b1 utworzyć kilka plików (np. sala1, sala2, sala22, sala23, sala220) przy

pomocy: polecenia touch oraz edytorów: pico, vi, vim

c) Sprawdzić zawartość katalogu

d) Przekopiować wszystkie pliki z katalogu b1 do katalogu b2 (wg poniższych sposobów)

- wykonać kopiowanie z poziomu katalogu nadrzędnego (..); usunąć pliki w katalogu b2)

- wykonać z poziomu katalogu bieżącego (z b1); usunąć pliki w katalogu b2)

e) Przenieść wszystkie pliki z katalogu b1 do katalogu b2

- z poziomu katalogu nadrzędnego (..)

- poziomu katalogu bieżącego (z b1)

f) Przenieść pliki z katalogu b2, zaczynające się na literę ‘s’ i których 5 i 6 znak równy jest liczbie 2 do katalogu b1

g) Stwórz w katalogu osobistym następujące pliki: aaa2, aa1, ala, as1, a2a, b01, bb2, bbb3

#a)Zakładamy katalogi: b1 i b2
#mkdir b1 b2
#b)
#cd ~/b1
#touch sala1 sala2 sala22 sala23 sala220
#c)
#ls ~/b1
#d)
#cp /../* /b2
#rm /b2/*
#cp * /b2
#e)
#mv ~/b1/* ~/b2
#mv ~/../* ~/b2
#f)
#mv ~/b2/s???22 ~/b1
#g)
#touch aaa2 aa1 ala as1 a2a b01 bb2 bbb3

Zadanie 6:

Nadaj odpowiednie prawa dostępu plikom w katalogu b2:

- nadaj wszystkim oraz grupie prawa do zapisu i odczytu, a właścicielowi dodatkowe prawo do

wykonania

- usuń wszystkim, grupie oraz właścicielowi prawa do czytania

#chmod 766 ~/b2/*
#chmod 322 ~/b2/*

Zadanie 7:

Napisz taki skrypt, który tworzy (w katalogu osobistym) katalog o nazwie Tmp, a następnie

przeniesie wszystkie pliki o trzyliterowych nazwach, zaczynające się na literkę a, znajdujące się w katalogu bieżącym do katalogu Tmp. Po zakończeniu tych czynności skrypt powinien wyświetlić informację tekstową KONIEC.

#!/bin/bash
mkdir ~/Tmp
mv a?? ~/Tmp
echo "KONIEC"

Zadanie 8:

Napisz skrypt, który plikom z katalogu bieżącego nada prawa dostępu w następujący sposób:

- jeśli nazwa pliku zaczyna się literą a – właściciel i grupa otrzymują prawo do czytania i pisania, pozostali użytkownicy tylko prawo do odczytu;

- jeśli nazwa pliku zaczyna się literka b – właściciel otrzymuje pełne prawa, grupa – czytanie i

wykonanie, a pozostali – tylko odczyt;

- jeśli nazwa rozpoczyna się inna literka niż wymienione powyżej – tylko właściciel otrzymuje

prawa, są to prawa do odczytu i zapisu;

#!/bin/bash
chmod 664 ~/a*
chmod 734 ~/b*
chmod 600 ~/~ab
echo "KONIEC WYPASIONEGO SKRYPTU"

Tablet graficzny (Spydee) Aiptek sp2000 na Mint 10

2010-11-27T03:39:00.000-08:00

Występują niemałe problemy z tym modelem na Linuksie. Z racji tego iż jestem jego (niekoniecznie szczęśliwym) posiadaczem, postanowiłem napisać co nieco jak go poprawnie uruchomić na pingwinie. Uruchomiony został na linuksie mint 10. Podejrzewam, że metoda ta zadziała również na Ubuntu, oraz wszelkich systemach do niego bliźniaczych. Operacja ta wykonana przez niedoświadczonego użytkownika może być potencjalnie groźna dla systemu. W razie czego radzę zgrać ważne dane na jakąś pamięć, lub bezpieczną partycję /home. Jednakże jeśli postępowanie będzie zgodne z instrukcją, jaką tu podam - nie powinno być problemów, a urządzenie zadziała.

1. Sprawdzanie zgodności urządzenia z tematyką tego artykułu.

Może wydać się to zbyt prostym krokiem, ale radzę pierw sprawdzić czy mamy do czynienia z na pewno tym samym urządzeniem. Są to tablety najtańsze, a zatem jeśli kupujesz model sp2000 (tak będzie napisane na pudełku) to wcale on nie musi nim być. Na samo udowodnienie tej tezy powiem że tablet ten sprzedawany jest pod kilkoma markami (m.in. pentagram). A nazwa robocza to wcale nie spydee, lecz aiptek. Proponuję zatem podłączyć tablet do komputera i wpisać w terminal polecenie:

lsusb

Wyświetla ona dane dotyczące wszystkich urządzeń podłączonych do portów USB PC. Mój wynik:

Bus 005 Device 002: ID 08ca:0021 Aiptek International, Inc. APT-2 Tablet
Bus 005 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub
Bus 004 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub
Bus 003 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub
Bus 002 Device 001: ID 1d6b:0001 Linux Foundation 1.1 root hub
Bus 001 Device 002: ID 041e:406c Creative Technology, Ltd
Bus 001 Device 001: ID 1d6b:0002 Linux Foundation 2.0 root hub

2. Tworzymy plik 69-xserver-xorg-input-aiptek.rules (np. za pomocą gedita).

Jak w tytule:

gedit /lib/udev/rules.d/69-xserver-xorg-input-aiptek.rules

Wklejamy do niego następującą treść:

ACTION!="add|change", GOTO="xorg_aiptek_end"
KERNEL!="event[0-9]*", GOTO="xorg_aiptek_end"

ATTRS{idVendor}=="08ca", ENV{x11_driver}="aiptek", SYMLINK+="input/aiptektablet"

LABEL="xorg_aiptek_end"

Zapisujemy plik.

3. Tworzymy plik aiptek.conf.

gedit /usr/lib/X11/xorg.conf.d/10-aiptek.conf

Wklejamy do niego treść:

ACTION!="add|change", GOTO="xorg_aiptek_end"
KERNEL!="event[0-9]*", GOTO="xorg_aiptek_end"

ATTRS{idVendor}=="08ca", ENV{x11_driver}="aiptek", SYMLINK+="input/aiptektablet"

LABEL="xorg_aiptek_end"

Plik 10-aiptek.conf może nie zadziałać. Wtedy usuń go i zapisz jako 50-aiptek.conf z tą samą treścią.

4. Zresetuj system.

5. Sprawdź poprawność mapowania przycisków.

Robimy to następującym poleceniem:

xinput get-button-map Aiptek

Powinniśmy otrzymać:

1 2 3 4 5

Aby przyciski na piórku działały poprawnie należy zmienić tą mapę na:

xinput set-button-map Aiptek 1 3 2 4 5

Tablet po ponownym uruchomieniu systemu powinien działać poprawnie. Czasem wymaga to kilku uruchomień (przyczyny nie znam). Nie działa niestety czułość nacisku. Czasami powyższe zabiegi nie wystarczają i należy jeszcze pobrać dodatkowy pakiet.

6. Pobieranie dodatkowego pakietu.

sudo apt-get install xserver-xorg-input-aiptek

Jeśli nie chce się pobrać należy w synapticu pozwolić na pobieranie dodatkowego oprograowania. Po tym zabiegu tablet powinien już działać poprawnie.

Miłej pracy!

Linux Mint 10 Julia - subiektywne odczucia

2010-11-21T11:27:00.000-08:00

Kilka ładnych dni już minęło od zainstalowania najnowszej "miętówki". Wydaje się być dalej naprawdę przystępnym systemem operacyjnym na domowy komputer. Od razu mówię: pierwsze wrażenia nie były idealne. Przejdźmy zatem do rzeczy.

Miętus nieco urósł, bo już nie mieści się na CD. Należało więc zakupić płytkę DVD. Instalator? Łatwy w obsłudze, przejrzysty. Jak zawsze. Ba! Odniosłem wrażenie że wskutek zmian stał się jeszcze bardziej banalny. Odpowiednie ułożenie okien obsługujących kolejne etapy instalacji znacznie zwiększyło czytelność i ergonomię. Co do procesu instalacji: odniosłem wrażenie że sam etap kopiowania niezbędnych plików przyspieszył, zaś montowania ich jakby zwolnił. Wychodzi więc z resztą na jedno.

Po zainstalowaniu dostrzegam, że system nieco wolniej wstaje od poprzedniej dziewiątki (choć i tak szybko). Wita mnie... No właśnie... Tutaj zdania są podzielone: jednym nowy design bardziej odpowiada, innym mniej. Z soczystych zieleni i bieli miętówka przeszła na szaro-czarno-zielone szaty. Nowy styl okien i ikonek X-Mint bardzo przypadł mi do gustu. Świetnie to ze sobą się komponuje. Nic dodać, nic ująć - udany zabieg stylistyczny. Niektórym jednak bardziej odpowiadał zieleńszy design.

Co nowego? Pierwsze co dostrzegłem, to podświetlenie świeżo zainstalowanych programów. Całkiem klawa rzecz. Niebywale zwiększa ergonomię. Poprawiono nieco Software manager (ikonki i takie tam). Ja jednak preferuję Synaptica, więc nie będę zgłębiał tego wątku. W oko także wpadła mi nowa opcja update managera: możliwość anulowania aktualizacji. Coś dla tych których irytuje wytężona praca programistów, a co za tym idzie - częste odnawianie oprogramowania. Pokazywana także jest użyteczna informacja, a konkretniej dotyczy wielkości pobieranego przez nas oprogramowania. Znajdziemy także niemało nowego oprogramowania dostępnego tuż po instalacji systemu: F-spot, wszelkie kodeki, Flash, VLC. Wydaje mi się także, że upakowano więcej sterowników lepszej klasy. Widać to na płynniejszym działaniu Compiza.

Z początku nie brakowało błędów. Pokusił bym się o stwierdzenie - że sypało nimi jak z rękawa. Dla przykładu Xorg się wieszał po zmianie rozdzielczości. Myszka potrafiła odmówić posłuszeństwa i popodmieniać sobie funkcje klawiszy. Irytowała także niezwykła ospałość domyślnej przeglądarki - Firefoksa. Na szczęście developerzy bardzo szybko uporali się z tymi problemami, i już dziś są tylko historią.

Gorąco polecam system. Mimo iż nie ma jakichś rewolucji. Jak dla mnie to zaleta. Im więcej jest grzebane w systemie - tym bardziej on traci na wartości.

Margonem MMORPG - sposób na przerwę w pracy

2010-09-30T00:52:00.000-07:00

Znalazłem chwilę czasu, więc przedstawię wam jedną z moich ulubionych gier. To typowy RPG grywalny poprzez przeglądarkę. Akcja rozgrywa się w fantastycznym świecie pełnym rozmaitych przygód bez konkretnej fabuły. Wiadome jedynie, że w zamierzchłej przeszłości była niejaka wojna magów wskutek której Margonem zmieniło się na zawsze.

Z jakiego względu warto zerknąć na ten tytuł? Zachwyca na pewno ilość i jakość questów. Przy niektórych wczuwamy się w misję, a przy innych nic tylko boki rwać ze śmiechu. Każdy znajdzie tu coś dla siebie: i ten kto lubi wbijać poziomy tłucząc wszystko dookoła, oraz ten kto lubi wysilić swoją mózgownicę. Zadania posiadają wiele scenariuszy możliwości zakończenia. Jeśli wykonamy questa jak należy: dostaniemy najlepszą nagrodę, jeśli zawiedziemy naszego zleceniodawcę: nic albo marną namiastkę nagrody. Wielkość świata gry przytłacza. Sam po dwóch latach grania nie znam całego. W dodatku regularnie dodawane są kolejne plansze, zadania czy potwory. Widać że gra żyje i jest ciągle ulepszana.

Zobacz zrzut ekranu.

Do ubicia przez nas czekają setki potworów. Od królików przez szczury, orki, gobliny a na wywernach czy smokach skończywszy. Nasza torba zapełni się nieraz tysiącami różnych od siebie przedmiotów (ze względu na rzadkość występowania podzielone są na: zwykłe, unikatowe, heroiczne, legendarne). wcielamy się w jedną z profesji: paladyn, mag, łowca, tropiciel, wojownik, tancerz ostrzy. Każda ma swoje wady i zalety. Kupa zaklęć i umiejętności do zdobycia. Dorobienie się majątku na handlowaniu (gra posiada wbudowany silnik aukcji podobny do tego z allegro).

Margonem to rasowy MMORPG. Produkcja polska przez niejakiego Thinkera i złego Patryka. Oczywiście chodzi na każdej platformie. Subiektywnie: Linux lepiej obsługuje klienta gry od Windowsa. Najlepiej grać na Firefoksie i Google Chrome.

Pogramy w to tutaj

Jakie wady? Społeczność graczy do idealnych nie należy. Sprawia wrażenie składającej się w 80% z dzieci w wieku podstawówkowym. Dla ceniących sobie poprawność językową i ortograficzną może to być nie lada szok. Jednak silnik gry, questy, przedmioty i wszystko inne od użytkowników jest doskonałe. Dla mnie to długo będzie MMORPG numer jeden.

Spotkać mnie można na świecie Katahha pod postaciami: Maychussf i Miś Haribo. Założyłem rok temu własny klan: "Klub kameralny" - każdego gościa bloga chętnie przyjmę i wspomogę złotem czy doradzę jak wykonać zadanie.

Jeszcze raz polecam i zapraszam do gry!

Tapeta Mint

2010-09-27T03:11:00.001-07:00

Oto najnowsza tapeta wykonana przeze mnie. Kierowana jest głównie do użytkowników minta. Oczywiście wolno ją sobie pobierać do woli i ustawiać na swoim desktopie. Rozdzielczość to 1024x768. Możliwe, że dorobię też inne.

Pstryczki i myczki wizualne w GNOME

2010-09-15T08:15:00.000-07:00

Chyba każdy kto dłużej korzystał z Linuksa wie jak bardzo fajerwerkowe jest KDE. Niestety, ale jak ukazałem w poprzednim artykule - niesie to za sobą znaczne zużycie zasobów komputera. Ja jako fan GNOME chciałbym jednak pokazać, że właśnie w tym środowisku da się uzyskać podobne efekty do prezentowanych przez plasmoidy KDE. Oczywiście cudów nie należy się spodziewać, lecz całkiem sporej namiastki zabaweczek spod znaku kostki i trybików owszem. Także zainstalować te cuda można na innych środowiskach graficznych. Pulpitowy kalendarz, ramka na foto, mini pokaz slajdów, zegarek, sensory systemowe, aplikacje sprawdzające maila, wyświetlacze logów systemowych i wiele, wiele więcej... Oczywiście to wszystko przy jednoczesnym śladowym zużyciu procesora i pamięci RAM. Chcesz system z interfejsem podobnym do Mac OS X + wygląd KDE? To nie problem. W tym krótkim artykule pokażę z czym co się je.

Gotowy efekt na moim desktopie

Instalacja przebiegnie na dystrybucji Linux Mint 9 Isadora. Na innych pingwinach może to wyglądać nieco inaczej. Ja podam sposób instalacji paczek z poziomu konsolowego aptitude, lecz znajdziemy je także bez problemu w standardowym repozytorium Minta obsługiwalnym przez menedżera pakietów Synaptic. Zatem zaczynajmy!

1. Instalacja pakietu Compiz
By nasze efekty prezentowały się jak najlepiej, przyda się zainstalowanie pakietu Compiz + Compiz-extra. Zatem wchodzimy w terminal i wklepujemy:

sudo apt-get install compiz compiz-extra

Czasami pakiet compiz-extra nie jest dostępny z poziomu standardowego zestawu repozytoriów. Wtedy otwieramy Synaptic -> ustawienia -> repozytoria -> zaznaczamy brakujące opcje. Po instalacji Compiza radzę jednak przywrócić standardowe opcje.

2. Instalacja Cairo-Dock
Ten półko-panel z dołu ekranu to nic innego jak nietypowy Dock. Konkretniej chodzi o Cairo-Dock. Zatem instalujemy:

sudo apt-get install cairo-dock

3. Instalacja pulpitowych widgetów
Wspomniane na początku artykułu odpowiedniki plasmy KDE to Screenlets. Instalujemy zatem pakiet:

sudo apt-get install screenlets

4. Uruchomienie gadżetów
Zacznijmy od uruchomieia Compiza z dodatkiem extra.

Menu -> Preferencje -> Menedżer ustawień Compiz config

Uruchamiamy animacje i dodatki do animacji. Robimy to zaznaczając kratkę. Akceptujemy zmiany gdy wyskoczą nam jakieś ostrzeżenia. Klikamy prawym przyciskiem myszy na pulpicie -> Zmień tło pulpitu -> zakładka: efekty -> zaznaczamy własne i akceptujemy zmiany. Pozostałe wyżej wspomniane bajery uruchomimy z poziomu systemowego menu.

Menu -> Akcesoria -> Cairo Dock (z open GL)
Menu -> Akcesoria -> Screenlets

Jednakże by uruchamiały się wraz z systemem należy to skonfigurować.

Menu -> Preferencje -> Programy startowe

Dodajemy dwa wpisy.

1. Nazwa: Cairo dock / Polecenie: cairo-dock -o / Komentarz: dowolny
2. Nazwa: Screenlets / Polecenie: screenlets / Komentarz: dowolny

Czasem program Screenlets dodaje się sam po instalacji. Wtedy usuwamy wpis numer dwa. Warto też nasz systemowy gnome-panel przerzucić do góry (aby nie zasłaniał cairo-dock), prawy przycisk myszki na panelu -> Właściwości -> ułożenie: góra/co tam chcesz, warto dodać autoukrywanie. Na początku radzę go nie usuwać. Przyzwyczajanie do cairo trochę trwa.

5. Konfiguracja gadżetów
Zarówno Cairo Dock jak i Screenlets wyklikamy za pomocą prawego przycisku myszy. Nie będę się zbytnio wdawał w szczegóły, bo pobawicie się sami. Jednak zwrócę uwagę na pewne niedogodności, które sprawiły mi problemy, lub mnie zaskoczyły.

W Cairo-dock problemy może sprawić dodawanie własnych aktywatorów. Ich dorzucanie jest trochę nieergonomiczne, ale da się to łatwo zrobić. Albo dajemy prawy, przyciskiem myszy na docku -> Add -> Add a custom launcher. I sobie tam tworzymy ręcznie guziki odpalania (są problemy z niektórymi aplikacjami, także z ich ikonkami - trzeba ściągać z sieci i dawać własne ścieżki), lub robimy to innym sposobem. Odpalamy jakiś program z poziomu własnego menu standardowego - pojawia się nam jego ikonka na Cairo-dock. Wtedy prawy przycisk myszki na tej ikonce -> Make it launcher. Mamy już nowy skrót na panelu. To tyle co zauważyłem w tej aplikacji.

W Screenlets jest nieco chwiejniej. By chodziły jak najlepiej należy mieć włączonego compiza + compiz extra. Jeżeli chcemy aby dany gadżet uruchamiał się wraz z systemem to uruchamiamy menedżera screenletów, wybieramy nasze cudo i zaznaczamy w dolnym lewym rogu: autostart on login. Nasze zabaweczki również możemy mocno wyklikać prawym przyciskiem myszy. Część z nich ma swoje niedociągnięcia w porównaniu z odpowiednikami KDE. Jednak jest to bardzo ciekawa alternatywa. Znajdziemy tu tego od groma. Można także pobrać dodatkowe paczki z gnome-look.org. Ściągamy je na dysk i instalujemy przeciągając (koniecznie skompresowane) z miejsca pobrania do okna menadżera screenletów.

Moja opinia o tych gadżetach nie jest jednoznaczna. Co do cairo-dock, naprawdę nie ma czego się czepiać. Zaś co do screenlets... Ech... Niewątpliwie małożerność zasobów to ogromny plus. Wygląd też jest bardzo spoko. Ale z resztą spraw nie zawsze jest wesoło. Zegarki potrafią z niewiadomych przyczyn same się przestawić. Sensor temperatury procesora po przelogowaniu się z niewiadomych przyczyn zamienia się w czujnik zużycia procesora. Ekranowy notatnik ogranicza się tylko do grafiki swoją objętością na słowa. Poza nią tekst znika. Brak jakiejkolwiek możliwości formatowania tekstu w notatniku. Nie mówię już tutaj o typowym dla plasmy KDE obracaniu gadżetu bo tu go po prostu nie ma.

Jednak polecam zabawę w screenlets i cairo-dock. Chociażby po to by pobawić się naszym systemem. Tym bardziej, że nie zachodzą w nim żadne trwałe zmiany. Pomimo niedopracowań to bardzo fajna zabawka. Sam z niej chętnie korzystam.

KDE - czyli co w kostce i trybikach piszczy

2010-09-11T06:07:00.000-07:00

Przewinęło mi się przez komputer już wiele środowisk graficznych. Cenię sobie wygodę, oraz ładny wygląd. Na codzień używam GNOME. Postanowiłem jednak dokładniej się przyjrzeć KDE spod numeru 4.4.2. Wcześniej już miałem z nim do czynienia. Korzystałem z dystrybucji openSUSE 11.2 z wmontowanym na start KDE. Była to jednak bardzo krótka przygoda.

Zacznijmy od początku - czyli pobierania. Zrobiłem wielkie oczy gdy zobaczyłem jak wiele waży te środowisko. Stwierdziłem, że nie ma co się zrażać na samym początku. Pobrało się dość szybko jak na taki rozmiar. Uruchamiamy. Na oczy ukazuje się bardzo ładnie wykonany splash screen. System jednak wczytuje się około trzykrotnie dłużej niż na GNOME. Wreszcie po dość długiej chwili, wita mnie wesoła muzyczka startowa z KDE. Wpada w ucho, i jest bardzo przyjemna. Wygląd środowiska też jest niczemu sobie. Wszystko ładnie skomponowane i stonowane. Dużo błysków i przezroczystości.

Zrzut ekranu

Niestety ale szybkość działania systemu dość mocno zwolniła i zawiodła moje oczekiwania. Zasoby komputera także stały się bardziej eksploatowane. Pozwolę sobie zrobić małe skonfrontowanie z GNOME.

Stan zużycia zasobów komputera zaraz po uruchomieniu systemu.
Procesor: GNOME - 90MHz; KDE - 360MHz;
RAM: GNOME - 120 MB; KDE - 320 MB;

Jak widać KDE jest dość zasobożerne. Niestety ale mój poczciwy, zintegrowany Intel extreme graphics 2 (128MB) cienko sobie radził z efektami. Zanikanie się zacinało na potęgę. Przezroczystość była spoko. Przełączanie pulpitów (w ilości 4) w normie. Stwierdziłem: "naprawdę spoko środowisko". Wiadome że za wygodę i cukierki dla oczu płaci się procesorem i pamięcią RAM. Niestety ale działanie niektórych aplikacji na moim komputerze wyglądało tragiczne. Szczególnie gier 3D. Podam tutaj małe porównanie. Ponownie z GNOME. Za pole do testów posłużyła gra: Sauerbraten - justice edition.

Mała mapa:
GNOME - 60 fps; KDE - 57 fps;

Średnia mapa:
GNOME - 45 fps; KDE - 32 fps;

Duża mapa:
GNOME - 18 fps; KDE - 7fps;

Czyli nie pogramy na mojej maszynie. Podejrzewam, że na mocniejszym sprzęcie powinno być o wiele lepiej. To głównie wina mojej anachronicznej karty graficznej.

KDE ma też swoje zalety, które miło mnie zaskoczyły. Od razu po uruchomieniu system zasugerował aktualizację kernela i x-server. Po kolejnych uruchomieniach i aktualkach, system nieco przyspieszył. Była to co prawda symboliczna wartość, ale zawsze coś.

Z całą pewnością mocną stroną KDE jest plazma. To zbiór całkiem ciekawych widżetów na pulpit. Bardzo ładnie to chodzi i wygląda. Ilość bugów jest znośna. Można umieścić sobie np. zegar analogowy, czy skaczącą piłeczkę. Jak dla mnie możliwość obracania elementów pulpitów to już lekka przesada. Fajna zabawka, nawet użyteczna. Kiedyś jednak się znudzi, a wkurzenie zżeraniem zasobów zostanie (oczywiście jeśli wcześniej było).

Osobiście najbardziej odpowiada mi środowisko GNOME. Oferuje elegancję, ergonomię oraz zaskakuje przy tym niskim zużyciem zasobów. W sam raz dla mnie. Jednak z chęcią bym spróbował KDE na lepszym sprzęcie. Te środowisko ma naprawdę wielu fanów, i to nie bez powodu. Na słabym sprzęcie mówię mu stanowcze: nie.

Linux Mint - idealny dla Ciebie system

2010-09-04T02:38:00.000-07:00

Każdy z nas chyba kiedyś słyszał o Linuksie. Czymże jest ten diabeł? Od jakiegoś czasu przyglądam się rozmaitym dystrybucjom "pingwinka". Nie ukrywam, że bardzo przypadły mi do gustu tego typu systemy. W tym artykuliku postaram się zachęcić do spróbowania przygody z Linuksem. Pamiętajcie: To nic nie kosztuje!

Zapomnij o wirusach czy innych zagrożeniach z internetu. Na pingwina nie istnieje żadne złośliwe oprogramowanie. Oczywiście są wirusy, ale napisali je sami programiści linuksa by sprawdzić zabezpieczenia systemu. Aby je zainstalować samemu trzeba się dobrze znać (kompilacja i te bajery). Równie dobrze możemy uszkodzić nasz komputer wylewając na niego kubeł wody.

Co się stanie gdy połączymy wolność, stabilność, uniwersalność, niezawodność i bezpieczeństwo użytkowania komputera? Staniemy się szczęśliwymi posiadaczami systemu spod znaku pingwina. Te pięć wymienionych cech to podstawowe atrybuty każdego niekomercyjnego systemu Linux. Nie będę tutaj nudził o ogólnych zaletach tego typu systemów, bo to materiał na kilka dobrych książek.

A co otrzymamy jak do tych cech dodamy: łatwość obsługi, darmowe i zarazem dobre wsparcie techniczne, elegancki wygląd, ogromną ilość bezpłatnego (i porządnego) oprogramowania, gotowość do użycia po krótkiej i banalnej instalacji? Sugerując się tytułem tego artykułu już pewnie znacie odpowiedź. Tak! Taki obraz z całą pewnością prezentuje sobą Linux Mint 9 Isadora.

Zobacz zrzut ekranu

W świecie zaznajomionych już z Linuksem ta dystrybucja jest uważana za bardzo dopracowaną. Czerpie z najlepszych źródeł. "Miętówka" zbudowana została na podstawie bardzo dopracowanego i stabilnego Debiana. Niewątpliwie korzystanie z repozytoriów Ubuntu uatrakcyjnia ten system. Dzięki tej fuzji nasz system może zostać wyposażony w ogromną ilość oprogramowania. Naszego bezpieczeństwa strzeże jeden z najpotężniejszych linuksowych modułów zabezpieczeń - SElinux. Wtóruje mu także bardzo dobry firewall - iptables. Oczywiście ich obsługa została tak bardzo uproszczona, że stała się wręcz dziecinnie prosta. Boisz się konsoli? Schowaj ten lęk do kieszeni. Na Mincie możesz o niej zapomnieć. Pracę z komputerem ułatwią Ci proste w obsłudze graficzne konfiguratory.
A co mamy do dyspozycji zaraz po zainstalowaniu systemu? Tak naprawdę wszystko, co do życia potrzebne przeciętnemu zjadaczowi internetu i oprogramowania. Wymienię tutaj część ciekawszego standardowego oporządzenia:

Pełne wsparcie kodeków, Java i Flash plugin.

Sane - menedżer obsługujący nasze skanery. Zawiera w swojej bazie aktualnie 1413 wspieranych modeli.

CUPS - menedżer obsługujący drukarki. 1213 wspieranych modeli.

Network Manager - program obsługujący naszą sieć. Bezproblemowo łączy zarówno z kabla jak i bezprzewodowo.

Synaptic - Banalny w obsłudze menedżer repozytoriów. To właśnie za jego pomocą instalujemy, usuwamy, aktualizujemy, naprawiamy oprogramowanie za jednym kliknięciem myszy.

MintDesktop - bardzo prosty w obsłudze konfigurator systemu.

Compiz - coś dla lubiących doznania estetyczne. Zamieniaj swój pulpit w sześcian, spalaj okna, zwijaj je w rulonik, zamieniaj w galaretkę. To i wiele, wiele innych gadżetów zapewni ten program. Nakładka upiększająca interfejs systemu.

Open-office - bardzo dopracowany pakiet oprogramowania biurowego.

Brasero - narzędzie do wypalania płytek

GIMP - bardzo dobre narzędzie do obróbki grafiki rastrowej.

Totem - ciekawy program do oglądania klipów filmowych, oraz słuchania internetowych stacji radiowych.

Rhytmbox - dający niezwykle wiele możliwości odtwarzacz muzyki.

Firefox - jedna z najbezpieczniejszych, najpopularniejszych i zarazem najszybszych przeglądarek na świecie.

Pidgin - multikomunikator internetowy. Obsługuje kilkanaście sieci z całego świata (w tym gg). Ciekawostką jest możliwość pisania z niego na czacie Facebooka.

Thunderbird - najpopularniejszy klient poczty elektronicznej.

Transmission - klient do obsługi sieci torrent.

XChat - coś dla miłośników czatowania.

Nanny - bardzo dopracowany program do kontroli rodzicielskiej i blokowania domen.

Pulse-audio - klient dźwiękowy. Korzystają z niego profesjonalni DJ'owie.

Iptables - bardzo zaawansowany firewall.

Oczywiście nie sposób wymienić wszystko, co znajduje się na pokładzie naszego Minta tuż po zainstalowaniu. Jeżeli czegoś nam zabraknie - nie ma problemu. Uruchamiamy menedżera pakietów Synaptic, i instalujemy co nam się jawnie podoba. Jasne jak słońce też jest, że można mieć na komputerze zarówno windowsa jak i Linuksa naraz.

Pobierz Linux mint

Wszystkie wyżej wymienione cechy mogą zachęcić użytkownika spod znaku okien do Linuksa. O samych zaletach pingwina napiszę oddzielny artykuł. Chętnych do instalacji mogę wesprzeć dobrą radą i obsługą techniczną.

Parę słów na start

2010-09-02T03:33:00.000-07:00

Witam was na moim nowym blogu! Z przyjemnością otwieram kolejny już dziennik internetowy. Pewnie nie każdy mnie zna osobiście, więc opowiem coś o sobie. Skupię się na tematach dotyczących tegoż bloga. Ponad miesiąc temu stałem się szczęśliwym posiadaczem systemu typu linux. Zakochałem się w nim od pierwszego wejrzenia. Prawdę mówiąc wcześniej też bardzo podobały mi się projekty spod znaku GNU, lecz po wpakowaniu sobie linuksa coś we mnie drgnęło. Porzuciłem całkowicie wszystko co się tyczy z komercją. Cała mnogość zalet pingwina sprawia, że jestem szczęśliwym użytkownikiem komputera.

Zawodowo pragnę być informatykiem. Marzy mi się praca w branży informatycznej. Coś ze sfery marketingowo-webmasterskiej. Właśnie rozpoczynam naukę na studiach tego kierunku. Programowaniem sieciowym zajmuję się zaledwie od dwóch lat. Nie oszukuję samego siebie, bo wiem że to dość mało. Jednakże solidnie pracuję na swoją przyszłość w tym zawodzie i staram się jak najlepiej rozwinąć. Mam za sobą kilkanaście udanych (jak na początkującego webmastera) projektów. Mówiąc o takiej pracy mam na myśli założenie małej firmy specjalizującej się w tej branży. Czas okaże czy się uda.

Nie będę się tu pętlił o sobie. Czas i kolejne posty okażą jaki naprawdę jestem oraz co mnie interesuje. Pewnie pojawi się zaraz pytanie: dlaczego nie stworzę własnej strony, a zamiast tego prowadzę bloga. Odpowiedź jest prosta: nie jestem jeszcze takim profesjonalistą aby tworzyć strony o sobie. Istniała swego czasu taka witryna. Niestety ale stwierdziłem, że na jakieś konkretne portfolio jest za wcześnie. Podejrzewam że powstanie wraz z powstaniem własnego interesu. Nie ukrywam też, iż jeszcze dużo nauki przede mną. Blog daje szansę na to, że znajdę czas by coś w nim pisać. Moderowanie własnej strony tylko do takich celów to zbyt duża strata czasu. Tym bardziej, że nie będzie się to wiązać z zyskami.

Co znajdziecie na moim blogu w przyszłości? Możecie liczyć na rzetelne relacje z użytkowania różnych spraw związanych z komputerami. Da się także znaleźć jakąś ciekawą recenzję sprzętu, programu, urządzenia czy strony internetowej. Postaram się też tworzyć ciekawe porównania. Pobawię się również w ciekawe anegdotki, felietony. Pochwalę się też pewnie swoimi pracami. Może też napiszę jakieś ciekawe tutoriale o różnych tematykach.